Sen Önce Eşinle Barış

0
311

İnsanoğlunun tek emin olduğu şey kendi aklıymış.

Ekran karşısında geçirdiğimiz her an sorgu-sualle geçiyor.

Güzellik, bilgi, yemek vs. yarışmalarındaki medyatik isimleri izlerken gördüklerimize inanamıyoruz. İş yerimizde bizimle aynı ya da daha üst pozisyonda görev alan bazı kişilere olan şaşkınlığımız bitmiyor.

Onlara bakıp “Bu cahillik, kendini bilmezlik nasıl fark edilmez?” diye iç geçiriyoruz.

Justin Kruger ve David Dunning adli iki ABD’li bu hissi çok yaşamış olacak ki, iki psikiyatri uzmanı, 10 yıl kadar önce bir teori ortaya atmış: “Cehalet, gerçek bilginin aksine, bireyin kendine olan güvenini artırır.”

Ve bu his üzerine bir araştırma başlatmışlar. Fizyolojik ve zihinsel alanda yapılan çeşitli uygulamaların sonucunda su bulgulara ulaşılmış:

  • • Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler. 
  • • Niteliksiz insanlar, niteliklerini abartma eğilimindedir. 
  • • Niteliksiz insanlar, gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler. 
  • • Eğer nitelikleri, belli bir eğitimle artırılırsa, ayni niteliksiz insanlar, niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar.

Bitmedi…

Cornell Üniversitesi’ndeki öğrenciler arasında bir test yapıldı ve klasik “Nasıl geçti?” sorusuna öğrencilerden yanıtlar istendi… Soruların yüzde 10’una bile yanıt veremeyenlerin “kendilerine güvenleri” müthişti. Onların “testin yüzde 60’ina doğru yanıt verdiklerini” düşündükleri; hatta “iyi günlerinde olmaları halinde yüzde 70 başarıya bile ulaşabileceklerine inandıkları” ortaya çıktı. 

Soruların yüzde 90’indan fazlasını doğru yanıtlayanlar ise “en alçakgönüllü” deneklerdi; soruların yüzde 70’ine doğru yanıt verdiklerini düşünüyorlardı.

Tüm bu sonuçlar bir araya getirildi ve Dunning-Kruger Sendromu’nun metni yazıldı: 

“İsinde çok iyi olduğuna” yürekten inanan ‘yetersiz’ kişi, kendini ve yaptıklarını övmekten, her iste öne çıkmaktan ve aslında yapamayacağı islere talip olmaktan hiçbir rahatsızlık duymaz! Aksine her şeyin hakki olduğunu düşünür! Ancak bu ‘cahillik ve haddini bilmeme’ karışımı mesleki açıdan müthiş bir itici güç oluşturur. ‘Eksiler’ kariyer açısından ‘artıya’ dönüşür.

Sonuçta, ‘kifayetsiz muhterisler’ her zaman ve her yerde daha hızlı yükselirler…

Bu arada, gerçekten bilgili ve yetenekli insanlar çalışma hayatında ‘fazla alçakgönüllü’ davranarak öne çıkmaz, yüksek görevlere kendiliklerinden talip olmaz, kıymetlerinin bilinmesini beklerler… Tabii beklerken kırılır, kendilerini daha da geriye çekerler… Muhtemelen üstleri tarafından da ‘ihtiras eksikliği’ ile suçlanırlar…”

Ne olur fazla mütevazi olmayın!…

“Siz de çevrenize söyle bir bakın” diyeceğim ama eminim bu satırları okurken bile aklınızdan bir dolu yüz, bir dolu isim geçti…

Bence Dunning ile Kruger’in, bu çalışmalarıyla 2000’de, Nobel yerine Harvard Üniversitesi’nin Ig Nobel’ini alma nedeni “cahil olmamalarıydı.”

ANONİM

Sizce Yorumunuz Nedir ?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.